Początki dworu

Studzieniec występuje w dokumentach od 1365 roku, kiedy to pisał się Włodzimierz ze Studzieńca. Później gniazdo Studzieńskich. W 1580 roku dziedzicem miejscowości był Maciej Studzieński. W XVII wieku własność Skrzetuskich, a potem Brodzkich, do których trafił Studzieniec wraz z ręką Ewy ze Skrzetuskich Brodzkiej. Następnie razem z ręką Barbary Brodzkiej przeszedł do rodziny jej męża Jakuba Okszy-Błeszyńskiego. Po Błeszyńskich, w latach dwudziestych lub trzydziestych XVIII wieku, należał do Swinarskich, a od 1759 roku do rodziny Kierskich. W XIX wieku własność Raczyńskich z Obrzycka, a w okresie międzywojennym Bolesława Tomaszkiewicza. Kopia dworu studzienieckiego stoi na terenie skansenu w Lednogórze. W 1930 roku Studzieniec był własnością Bolesława Tomaszkiewicza. Majątek w 1926 roku liczył 623 hektary.