Podgrzybów

Barokowy pałac z połowy XVIII wieku w Pogrzybowie był dwukrotnie przebudowywany. Po raz pierwszy około 1848 roku przez właścicieli Pogrzybowa Niemojewskich, którzy nadali mu pewne cechy klasycystyczne. Po raz drugi na początku XX wieku, kiedy po przejęciu majątku przez pruską Komisję Kolonizacyjną budynek adaptowano na szkołę. Piętrowy, z mieszkalnym poddaszem skrytym w dwuspadowym dachu, z pozornym dwupiętrowym ryzalitem na osi zwieńczonym trójkątnym frontonem i poprzedzonym filarowym gankiem wejścia. Z obu stron nieduże piętrowe przybudówki. Pogrzybów pod nazwą Grzybowo jest wymieniony pod rokiem 1213 jako własność klasztoru w Otoboku. W XVI wieku właścicielami Pogrzybowa byli Pogrzybowscy, a w 1612 roku Dadźbog Karnkowski, starosta bobrownicki i odolanowski. W rękach Karnkowskich majątek pozostawał do 1833 roku, by przejść potem do Skórzewskich, w tym Walentego Skórzewskiego, pułkownika wojsk polskich. Następnie należał do rodziny Niemojówskich. Od 1894 roku Pogrzybów był w rękach pruskiej Komisji Kolonizacyjnej. Potem został rozparcelowany. W okresie międzywojennym Pogrzybów nie stanowił ośrodka większych dóbr ziemskich.