Rusko
W 1873 roku dla Czarneckich, właścicieli licznych majątków i pałaców w Wielkopolsce, zbudowany został pałac w Rusku, piętrowy, z obszernymi bocznymi skrzydłami i oczywiście nieodłączną wieżą, symbolem średniowiecznych korzeni rodu właściciela. Tym razem jednak wieża jest niska, na planie koła. Bardzo okazały trzykondygnacyjny ryzalit na osi, wsparty na trzech arkadach i mieszczący wejście główne. Pałac nakryty dachem czterospadowym. Podobnie skrzydła boczne.
Rusko występuje w dokumentach co najmniej od XVI wieku, kiedy to w 1578 roku należało do Bielawskich. W XVII wieku własność Suchorzewskich, pod koniec XVIII wieku Zarembów, później Objezierskich, a następnie od 1870 roku Czarneckich, kupione od Objezierskich przez hr. Zygmunta Czarneckiego (1823-1908). Ten przekazał Rusko w 1897 roku swemu synowi, również Zygmuntowi (ur. 1866), który po przejściach w niemieckim więzieniu zmarł w 1940 roku bezpośrednio po wyjściu. Jego córka Barbara, żołnierz AK, zginęła w 1943 roku w Oświęcimiu. W rękach Czarneckich Rusko pozostawało aż do drugiej wojny światowej.